OKV2012.4
Midden juni opende het hernieuwde en vergrootte In Flanders Fields Museum. De confrontatie met de Eerste Wereldoorlog wordt er nog persoonlijker en intenser.
In Flanders Fields is een recent museum. Het opende op 1 april 1998. Twee jaar later ontving het de museumprijs van de Raad van Europa. En nog twee jaar later kreeg het van de Vlaamse Gemeenschap de erkenning als landelijk museum. In 2007 kon men al twee miljoen bezoekers vieren. Er liep toen een heel programma over het jaar 1917. Dat was vooruitziend. Deze zomer presenteert het Centre Pompidou in Metz ook een tentoonstelling over 1917, tussen frontkunst en avant-garde.
In Flanders Fields was van bij de start een museum met zin voor het leven zoals het in de vreselijke tijd van 14- 18 was én vandaag is. Dat was zeer vernieuwend. Op dat ogenblik waren er veel leger- en oorlogsmusea, grote en kleine, vol zo niet overvol met wapens, kanonnen, obussen, uniformen, vroege tanks en vliegtuigen, gas - maskers, decoraties, foto’s, monumenten allerhande. Hier en daar vond men zelfs nagebouwde loopgraven. Een toppunt was de onwaarschijnlijke, gigantische en labyrintische opstapeling van artilleriestukken, tanks, wagens en ander metaal in het Legermuseum te Brus - sel, dat echt de Eerste Wereldoorlog illustreerde als een Materialschlacht, waarin de mens bijzaak was. En men voelde dat wel zelf aan tussen zoveel stalen geweld. De presentatie is daar sedertdien helemaal veranderd.
Men heeft in Ieper het drama van de Eerste Wereldoor - log geplaatst in het leven, van de soldaat, de verpleegster, de families, de mensen die in de weg liepen of moesten vluchten… en zo een link mogelijk gemaakt met de mens van nu. Het was ambitieus een nieuw en groter publiek te willen aantrekken dan de bezoekers van de oorlogs - grafvelden, waaraan de streek uitermate rijk is. Het is tekenend voor het dynamisme van het museum dat men dit succesrijke concept een goede tien jaar na de opening een nieuwe dimensie geeft. Dit kan snel lijken. Vergeet niet dat het bezoek gericht is op het tot stand brengen van een persoonlijk contact tussen een levend iemand en het verleden. Dan is 14 jaar wel een periode waarin men daarover kan nadenken, te meer daar de technische mogelijkheden spectaculair veranderen.