Liefde en Devotie - Het Gruuthusehandschrift

Prof. Emeritus Jos Koldeweij (°1953) studeerde kunstgeschiedenis te Utrecht, waar hij in 1985 cum laude is gepromoveerd op de studie ‘Der gude sente Servas’. Hij is gespecialiseerd in de beeldende kunst en kunstnijverheid van de late middeleeuwen en organiseerde verschillende tentoonstellingen met bijbehorende catalogi, o.a. te ‘s-Hertogenbosch (‘Zilver uit ‘s-Hertogenbosch’, 1985; ‘In Buscoducis’, 1990; 'Jheronimus Bosch (circa 1450-1516). - Visioenen van een genie', 2016; 'Uit de stal van Bosch. Jheronimus Bosch en de Aanbidding der Koningen, 2018), te Rotterdam (‘Jheronimus Bosch’, 2001) en te Brugge (‘Geloof & Geluk. Sieraad en devotie in middeleeuws Vlaanderen’, 2006-2007, 'Liefde & Devotie. Het Gruuthusehandschrift: kunst en cultuur omstreeks 1400', 2013). Religieuze en profane insignes uit de late middeleeuwen, en het oeuvre van Jheronimus Bosch vormen hoofdthema’s in zijn huidige onderzoek. Een brede, cultuurhistorische benadering is kenmerkend voor zijn onderzoek. Van 1993 tot 2019 was Koldeweij hoogleraar Kunstgeschiedenis van de Middeleeuwen aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Nu hij op pensioen is doet hij een vervolgstudie naar Sint-Servaas, waar hij destijds op gepromoveerd is. Foto © Jos Koldeweij

Eva Tahon (°1969) studeerde kunstgeschiedenis aan de K.U.Leuven en middeleeuwse geschiedenis en architectuur in het Sainsbury Centre for Visual Arts van de University of East Anglia in Norwich (GB). Vanaf 1996 tot 2022 is zij verbonden aan Musea Brugge waar ze onder meer heeft ingestaan voor de wetenschappelijke ondersteuning van tentoonstellingen als ‘Memling tot Pourbus’ (1998) en ‘Jan van Eyck en het Zuiden’ (2002). Als curator was ze onder meer verantwoordelijk voor tentoonstellingen en bijhorende catalogi van ‘Impact. 1902 Revisited’ (2002), ‘Eternity. Greta Buysse’ (2005), ‘The right to unsuccess’ (2005), ‘Memling Now’ (2020-2021) en de koerswijziging van het Hospitaalmuseum. Ze verzorgde de inhoudelijke en praktische realisatie van het nieuwe museum in de Gentpoort (2011) en is co-curator voor de tentoonstelling ‘Liefde en Devotie’ (2013). In 2015 en 2018 verzorgt ze de catalogi en de communicatie van de nieuwe reeks Triënnales in Brugge. Zelf zegt ze : Ik heb een hart voor kunst, cultuur en erfgoed in Brugge en de plaats van hedendaagse kunst in de openbare ruimte'. Daarnaast is ze onderlegd in communicatie voor publieke events en de publiekswerking. Recent maakte ze de overstap naar het bouwkundige erfgoed van Brugge, meer bepaald de Dienst Monumentenzorg en Erfgoedzaken. Foto © Rechtenvrije foto uit de photobooth van Tribru18

Inge Geysen (°1976) studeerde geschiedenis aan de Universiteit Antwerpen en de KU Leuven, aangevuld met een opleiding Cultuurmanagement. Haar thesis handelde over kleding in portretten van Vlaamse Primitieven. Na haar studies werkte zij onder andere als projectcoördinator bij de Vlaamse Museumvereniging vzw en als museumconsulent bij de Provincie Antwerpen. Van 2010 tot begin 2021 was zij adjunct-conservator bij Musea Brugge waar zij onder andere meewerkte aan de herinrichtingen van het Gezellemuseum en het Gruuthusemuseum, de tentoonstelling ‘Liefde en Devotie. Het Gruuthusehandschrift’ coördineerde en redacteur was van het boek ‘Brugge in 100 objecten’. Sinds 2022 is zij verantwoordelijk voor de collectie oude drukken van de Openbare Bibliotheek Brugge. Foto ©Stad Brugge