Het huis van Gust De Smet is in 1935 gebouwd op een perceel dat uitgaf op weiden, velden en stukken bos, een uithoek in het kleine Deurle. Vandaag is het omringd door villa’s. Van de kleine boerenwoningen in de buurt, die de meester schilderde, blijft zo goed als niets over.
Een klein onverkocht landschap, de vitrine met enkele documenten en de bril van de schilder, het atelier en de huiskamer: het huis van Gust De Smet is vrijwel intact bewaard gebleven
Gust De Smet heeft op acht verschillende adressen in de omgeving gewoond, in Deurle, Sint-Martens-Latem, Bachte-Maria-Leerne en Afsnee. Hij verhuisde in 1929 van Afsnee naar Deurle waar hij een mooie villa had laten bouwen, niet ver van het befaamde restaurant Le Pecheur in de Pontstraat. Zijn succes op de kunstmarkt tijdens de jaren 1920 was daar niet vreemd aan. Maar de instorting van de markt na de grote crash bracht mee dat de kunstenaar moest uitkijken naar een minder dure woonst. Hij kon zijn villa in 1935 verkopen aan de Nederlandse schrijver Jan Fabricius. Dat liet hem toe een stuk grond te kopen in de Koedreef, nu Gust De Smetlaan. Daar bouwde hij een eenvoudige, zij het niet zo kleine woning. De bovenverdieping was volledig in hout. Dat was toen weinig gebruikelijk, maar wel goedkoop. Lang heeft de kunstenaar er niet gewoond, al geldt dat ook voor zijn vorige residenties. Hij overleed er op 66-jarige leeftijd op 8 oktober 1943.
Het gebrek aan geneesmiddelen (penicilline) in de oorlog heeft zijn dood waarschijnlijk versneld. Gust De Smet werd op 12 oktober begraven op het kerkhof aan de kleine kerk van Deurle. Het eenvoudige graf is wat later versierd met een sculptuur (Liggende Christus) van Permeke. Dr. A. Broeckaert, zijn lijfarts, stelde het doodprentje op. Hugo Van den Abeele (zoon van de schilder Albijn Van den Abeele) publiceerde naderhand het rouwregister dat tijdens de begrafenisdienst in de kerk lag. Het was dan wel oorlog, maar zowat heel de Vlaamse en Brusselse kunstwereld was er aanwezig: Jef Cantré, Paul Haesaerts, Norine, Teirlinck,Van Gheluwe, De Sutter, Malfait, De Coene, Saverijs, Streuvels, Permeke, Schwarzenberg, De Ridder, Milo, Giron, Vermeylen, T. Herbert, O. Jespers, Opsomer, Servaes, collega’s, galerijhouders, schrijvers, critici, industriëlen, verzamelaars, van de jonge Emile Veranneman tot Paul Delvaux toe. De familie de Spoelberch die toen de helft van Deurle bezat was zelfs aanwezig met 6 leden. Mochten er al leden van de collaborerende Kunstkamers aanwezig zijn geweest, dan hebben ze het register alleszins niet getekend. De Smet liet zich (net als Permeke en Wolvens) niet voor die kar spannen. Nog geen twee maand later, einde november 1943, organiseerde Galerie Apollo in Brussel de tentoonstelling In Memoriam Gustave De Smet.
