Verbeke Foundation in Kemzeke - Het leven is een collage

'Partout' en 'Nulle-part' zegt het kunstwerk van Delphine Deguislage. Tussen die twee woorden betreedt de bezoeker het domein van de Verbeke Foundation in Kemzeke.  

Op de ruime parking van de Verbeke Foundation staan grappige, niet-werkende parkeermeters. Men gaat er bij voorkeur met de auto naar toe. De stichting van Geert Verbeke en Carla Lens ligt in Kemzeke langs de autoweg Antwerpen-Knokke. Het is geen prestigieus gebouw, geen glitter en glamour, het is een grote loods met een aanbouw en serres in een natuurdomein van twaalf hectaren. Ongeveer 20.000 vierkante meter is overdekt, dat biedt tal van mogelijkheden maar brengt ook zijn problemen mee.  

Geert Verbeke is een echte verzamelaar, iemand die ooit is aangestoken door de kunst en die nooit van het virus is verlost. Het eerste werk dat hij kocht was van Jean-Jacques Gailliard (1890-1976), een van de eerste Belgische abstracte schilders en een sleutelfiguur in het modernisme van voor 1940 in ons land. Het echtpaar Verbeke beschikt over een imposante verzameling van meer dan tweeduizend collages. "Mijn leven is ook een collage," zegt Geert Verbeke met overtuiging, "een collagist brengt elementen samen die eigenlijk niets met mekaar te maken hebben en creëert daarmee iets nieuws. Het is een vorm van recyclage en dat is bijzonder belangrijk in de maatschappij van nu." 

Dat het niet bij woorden blijft, daar is het initiatief een voortdurend en overtuigend bewijs van. Recyclage is de stelregel. De muren van de loods zijn samengesteld uit gerecupereerde steenbrokken, de tafels in de cafetaria zijn van gerecycleerd hout, zelfs de grote houtkachel is hergebruik. Het domein wordt in zijn natuurlijke staat gelaten en evolueert zoals de natuur dat wil. Enkel de paden en een vijver zijn aangelegd en worden onderhouden.  In een vorig leven had Verbeke een transport- en overslagbedrijf, hij verkocht het en wijdt zich nu volop aan zijn stichting. Het is met geen museum te vergelijken, hoe groot het ook is, het is kleinschalig met een bezetting van vier personen: Geert en Carla Verbeke, Simon Delobel als inhoudelijke medewerker en een technische medewerker. Voor de rest rekent men op vrijwilligers en tijdelijke krachten. 

Tijdens ons gesprek verwijst Geert Verbeke naar zijn opleiding tot tuinarchitect en zijn grote bewondering voor de Nederlandse landschapsarchitect en filosoof Louis le Roy (°1924). Met zichtbaar genoegen vertelt hij over diens ideeën en realisaties. Toen de gemeente Heerenveen de man in de jaren 1960 aanzocht om een parkzone in een nieuwbouwwijk aan te leggen, liet hij een aantal vrachtwagens met puin en restmateriaal aanrukken om zo de natuur een structuur te bieden om opnieuw bezit van de omgeving te nemen. De tegenstelling met de keurige gazonnetjes kon niet groter zijn en leverde hem spontaan de titel op van 'de wilde tuinman'. Als u met die gedachte in het achterhoofd het domein bezoekt, zult u veel ontdekken en begrijpen.