OKV2011.3
Rik Wouters (1882-1916) is terug in Mechelen en voor hem wordt de rode loper uitgerold, een eer die hem in zijn korte leven nooit te beurt viel. Wouters zal Mechelen kleuren, de eerstvolgende maanden en zelfs de komende jaren.
Nante Wijnants, Liggend naakt 1947, hout
Overzichtstentoonstellingen van grote kunstenaars komen er meestal naar aanleiding van een of andere verjaardag: geboorte, overlijden of een memorabel evenement in hun artistieke loopbaan. Zo kreeg Rik Wouters in 1966, vijftig jaar na zijn dood, een indrukwekkende retrospectieve in het Antoine Spinoycentrum te Mechelen. Mooi chronologisch geordend gaf die tentoonstelling een duidelijk overzicht van zijn oeuvre. Als een potentieel storend element werd zelfs een groot beeld van Ernest Wijnants discreet weggemoffeld, nog net niet onder de trap. De aandacht zou naar Wouters en naar Wouters alleen gaan. Vandaag ligt dat anders. Vriend en stadsgenoot Wijnants wordt niet meer doodgezwegen in het verhaal, hij speelt zelfs een vooraanstaande rol in de tentoonstelling die deze zomer loopt in het congres en erfgoedcentrum Lamot. Wanneer deze expo haar deuren sluit in september, gaat een tweede van start in het historisch Schepenhuis. Merkwaardig genoeg staat de sluitingsdatum daarvan nog niet vast; één bron zegt 2016, een andere 2017. Als het van burgemeester Bart Somers afhangt nog heel veel later: "Wat Ensor voor Oostende is, is Rik Wouters voor Mechelen. We willen hem daarom blijvend eren in onze stad. Zo dromen we bijvoorbeeld van een Rik Woutersmuseum." Sommige maneblussers lopen inderdaad op wolkjes, misschien wat voorbarig.