Met TraumA blijft Triënnale Brugge de mogelijkheden van haar bestaande formule onderzoeken. Tot en met 24 oktober gaan 13 nationale en internationale kunstenaars en architecten met hun installaties in dialoog met verschillende plaatsen in het historisch centrum. Tot de selectie behoren Jon Lott, Gregor Schneider, Nadia Kaabi-Linke en Héctor Zamora. Ook Belgisch werk van Hans Op de Beeck, Nadia Naveau en Gijs Van Vaerenbergh is er te zien.
Adrián Villar Rojas, From the series Brick Farm, 2021, Kurimanzutto, Mexico;
Marian Goodman Gallery, New York - Triënnale Brugge 2021
Anders dan tijdens de vorige twee edities maken de bezoekers kennis met de verscholen dimensies van de stad. Het accent ligt niet langer op grote sociaal-culturele thema’s van een megapolis of een fluïde stad. Onderhuidse Brugse dynamieken vormen het uitgangspunt voor de artistieke interventies. De keuze om tijdelijke installaties voornamelijk te laten ontdekken in de coulissen van de neogotische stad, nodigt uit om de Brugse binnenstad vanuit een ander perspectief te leren kennen. Triënnale Brugge 2021 wisselt de verrekijker in voor een spiegel. De Curatoren zijn Till-Holger Borchert, Santiago De Waele, Michel Dewilde en Els Wuyts.
De zowel Nederlands als Duits klinkende titel van Triënnale Brugge 2021 is dubbelzinnig. In TraumA zitten meerdere, zelfs tegengestelde, betekenislagen verscholen en spreekt tot de verbeelding. Het woord ‘Traum’ verwijst naar de droom. Het alludeert naar het alom gekende clichébeeld van Brugge: een urbaan en neogotisch paradijs waar het fijn vertoeven is. Minder prettige ervaringen en kwetsuren worden opgeroepen door het begrip ‘trauma’. De associatie gaat gepaard met angst en luidt misschien wel de teloorgang van het paradijs in. Een interpretatie die kan gelinkt worden aan de raadselachtige kunstwerken van de negentiende-eeuwse symbolisten. Tijdens de opkomst van de industriële revolutie inspireerde het als idylle waargenomen Brugge de schrijver Georges Rodenbach en beeldend kunstenaar Fernand Khnopff, respectievelijk voor de boeken Bruges-la-Morte (1892) en Le Carillonneur (1897) en het kunstwerk Secret-Reflet (1902). Middenin de titel staat ‘raum’ wat slaat op ruimte. Het refereert naar de wens om bezoekers in de publieke, semipublieke en private ruimte te laten verwonderen. Het artistiek werk is niet langer uitsluitend te vinden in de nabijheid van historisch erfgoed of de Brugse reien. Het parcours brengt de bezoeker naar afgesloten of afgelegen plaatsen van de stad.
