De tentoonstelling begint met beelden van de gigantische bosbranden tijdens de Australische zomer van 2019/2020. Ze staan nog vers in het geheugen gegrift. Flora en fauna werden op een ongeziene schaal bedreigd of vernietigd. Meer dan een miljard dieren kwam om en vele duizenden gezinnen moesten hun huizen verlaten of verloren hebben en houden, en soms ook hun leven. Naast het wereldwijde veranderende klimaat vinden deze in alle hevigheid toenemende bosbranden hun oorsprong in een gebrek aan degelijk landbeheer in de getroffen gebieden in zuidoost Australië, met name in de staten New South Wales en Victoria.
‘Before time began’ is een uitdrukking die vaak gebruikt wordt door Aboriginal kunstenaars uit Centraal Australië. Aboriginal mensen gebruiken het om aan ons iets mee te geven over de ‘Droom’ (‘Dreaming’ in het Engels), ook bekend als de ‘Droomtijd’. Deze Droomtijd heeft niets of weinig te maken met de begrippen ‘droom’ en ‘tijd’. Het gaat om een tijd zonder tijd. ‘Droom’ is een inadequate vertaling van een in essentie onvertaalbaar begrip dat in de vele Aboriginal talen verschillende benamingen kent. Zo spreekt men over Tjukurrpa in de Pintupi taal in Centraal-Australië, Ngarranggarni in de Gija taal van de Kimberley, of nog Djang in de Yolngu taal van Arnhem Land.
Tijdens de Droom werd door toedoen van de voorouderlijke Droomwezens alles geschapen. De voorouderlijke wezens zelf hun reizen en hun daden worden Dromen genoemd. Dromen verhalen de scheppingstochten die de voorouderlijke wezens ondernamen gedurende de Droom. In de loop van deze scheppingstochten schiepen zij alle levende dingen zoals planten, dieren, mensen en ook natuurlijke elementen zoals water, vuur, lucht en de sterren. De Dromen lieten indrukken van zichzelf na in het land. Voor de geïnitieerde man of vrouw zijn deze sporen – dit kunnen zowel afdrukken als lichamelijke transformaties zijn – blijvend zichtbaar en herkenbaar in het landschap. Nog steeds kennen Aboriginal mensen grote spirituele betekenis toe aan deze plekken.
