Pieter Léon Vermeersch - Nieuwe werelden verzinnen

Pieter Léon Vermeersch (°1984) gebruikt ook zijn tweede voornaam om alle verwarring met zijn naamgenoot, de kleinzoon van de kunstenaar José Vermeersch, te vermijden. Ze zijn geen familie van mekaar. Ik heb hem leren kennen ter gelegenheid van de jongste uitgave van Coup de Ville in Sint-Niklaas. Wat zijn werk met het motto Chasing flowers van die tentoonstelling te maken heeft, wordt hieronder duidelijk.

Na zijn secundair heeft Pieter Léon Vermeersch eerst een jaar geschiedenis gestudeerd aan de Gentse universiteit. Hij heeft een breed interessegebied, ideaal voor die studierichting, maar toch was het niet zijn ding. In LUCA Brussel waren de stripauteurs Nix (Marnix Verduyn °1969) en Johan De Moor (°1943) lesgevers. Dat trok hem aan om daar de studie aan te vatten in 2003. Hij koos voor de richting grafisch ontwerp. Pieter Léon Vermeersch: “Aanvankelijk was het mijn grote droom om striptekenaar te worden. Ik heb in LUCA Brussel ontdekt dat dit niet echt voor mij was. Je moet dan gepassioneerd zijn door tekenen, je moet ermee opstaan en gaan slapen. Ik hou veel van het beeldverhaal, maar het zelf maken is nog heel iets anders. Het goede eraan was dat daar een hele wereld voor mij is opengegaan.”

Tijdens dat eerste jaar leerde hij grafisch ontwerp kennen en specialiseerde zich in reclamecampagnes. “Dat ging goed want ik heb in het derde jaar met een project voor de centra voor basiseducatie een grote prijs gewonnen in een wedstrijd waar alle reclame-studenten uit het voorlaatste en laatste jaar in België konden aan deelnemen. Het is de belangrijkste prijs die je als student in die richting kan winnen. Er was een gala met alles erop en eraan en ook een trip naar het reclamefestival in Cannes.” Met de idee dat hij nu gelanceerd was in de reclamewereld, deed hij in het vierde jaar stages bij enkele gerenommeerde bureaus in het Brusselse.

Door allerlei omstandigheden kreeg Vermeersch een inzinking, zag hij het allemaal niet meer zitten en aanvaardde hij de job van huisbewaarder van het cultuurcentrum in Strombeek-Bever. “Het was een serieuze confrontatie. Ik had de glitter en glamour van Cannes beleefd en plots was ik vaatwassers aan het schoonmaken. Ik heb toch even moeten slikken. Gaandeweg heb ik de draad weer opgepikt en heb ik commercieel werk gemaakt voor mensen uit de sector die ik nog kende.”