Nieuwe zuurstof voor het Mijnmuseum - Kolen, kompels en het leven in de cités

De frisse scenografie van het Genkse Buro B zou de ongezonde werkomgeving bijna doen vergeten. Dat beeld wordt echter algauw rechtgezet door geluidsfragmenten, filmpjes en foto’s. Voor individuele bezoekers en gezinnen komen er nog altijd applicaties bij, recent nog een iPodtour in vier talen met de steun van Erfgoedcel Mijn-Erfgoed, en tegen deze zomer moet het Kinderpad operationeel zijn. 

Tot vorig jaar bevond het toen nog Vlaams Mijnmuseum zich op het gelijkvloers van het sociaal gebouw, waar vroeger een melkbar was en nu een cafetaria. Het vernieuwde Mijnmuseum verhuisde naar de eerste verdieping, zodat de bezoeker nu een eersteklas uitzicht heeft op de best bewaarde mijnsite in Europa.

Een maquette van de mijn anno 1957 helpt om de site te lezen: de twee schachtbokken, de ophaalmachinegebouwen, de kipzaal en de kolenwasserij waar de kolen gesorteerd werden, de elektriciteitscentrale, de koeltorens en het imposante badzalencomplex. In het opvallende gebouw in grijs beton met rode voegen, dat terugkwam in het kasteel van de mijndirecteur tegenover de mijnsite, bevonden zich de centrale burelen.