Renaat Braem (1910-2001) is een van de bekendste Belgische architecten. Vanaf 2026 krijgt zijn befaamde Arenawijk in Deurne-Zuid een transformatie. Kunstenaar en tijdelijke bewoner Koba De Meutter (1992) brengt Braem terug naar zijn Arena. Op haar tekeningen zit hij plots zelf in de bühne die hij bouwde.
Arenawijk, blokken zuidrand, oktober 2025, Deurne-Zuid.
In Deurne stond tot in 1920 een militair fort. Vandaag volgen grijs-witte panden met schuin aflopende scheidingsmuren en ruime balkons trapsgewijs het tracé van de oude omwalling. Daar, tussen het mosgroen beton en afbladderende kozijnen, sluimert de droom van Renaat Braem. De Antwerpse architect wou met de Arenawijk een modernistisch ideaal waarmaken.
De jonge Braem liep in de jaren dertig als enige Belg stage bij Le Corbusier (1887-1965). Typisch aan het modernisme van Le Corbusier en co was een geloof in de maakbaarheid van de maatschappij en de emanciperende kracht van architectuur. Strakke, eenvormige gebouwen konden de samenhang van de gemeenschap en het leven van het individu verbeteren.
Braem, socialist in hart en nieren, werd al snel de architect van de arbeidersklasse. Die wou hij een betere plek en dus ook een beter leven geven. Toen het stof na de Tweede Wereldoorlog was gaan liggen en de steden met een nijpend woningtekort kampten, kreeg hij de kans om zijn ideeën op grote schaal te realiseren. Hij ontwierp collectivistische sociale woonwijken, zoals het Kiel in Antwerpen en Sint-Maartensdal in Leuven. Het ideale wonen was voor Braem de neighbourhood unit, waar een maximale toegang tot licht, lucht, natuur en kunst voor de vrijheid en zelfontplooiing van zoveel mogelijk mensen zorgt. En de ideale woning was een woontoren omgeven door groen.
