OKV2023+
Zodra we de ruimte betreden, voelt het alsof we ons op een podium bevinden waar elk moment een voorstelling kan beginnen. Een bont gezelschap van bevreemdende sculpturen staat kleurrijk uitgedost klaar. De felblauwe muur met gouden en zilveren kleuraccenten vormt een passend decor die de sculpturen versterkt. Wanneer plots balletmuziek klinkt, voelt het plaatje compleet. De installatie ademt een bijzondere sfeer die onze zintuigen prikkelt. Haegue Yang bezielt met haar werk een ruimte van het S.M.A.K.
Haegue Yang, Sonic Female Native – Saturation out of Season, 2023
Powder-coated steel frame, powder-coated mesh, ball bearings, casters, stainless steel bells, PVD-coated stainless steel bells, split rings, artificial plants, brooms, dried ginger, dried tree-ear mushroom, pine cones, brooms, polypropylene rope, scrubbing brush, floral tapes, flexible aluminium wires, transparent nylon thread, garden wire. 6 parts, 129x90x78cm, 149x114x112cm, 134x88x81cm, 134x79x79cm, 135x91x88cm, 133x75x77cm.
Courtesy of the artist. Photo: Dirk Pauwels.
De Koreaanse kunstenaar Haegue Yang (°1971, Seoel) is internationaal een bekende naam maar in Vlaanderen is het haar eerste solotentoonstelling. We zien haar werk in een zaal van S.M.A.K., waar vaak kunstenaars nieuwe producties tonen. Yang staat bekend om haar grootschalige, zintuiglijke installaties. Haar ingreep zorgt voor een andere beleving van de ruimte. Gezien de hoge plafonds, zou het logisch zijn dat Yang voor grote, ruimte vullende sculpturen zou kiezen, zoals de hangende jaloezieën waarmee ze regelmatig werkt. “Ik wil die verwachting niet inlossen”, lacht Yang. “Toen ik de eerste keer kwam kijken, was ik meteen geïnspireerd door het karakter van de ruimte. Ik wilde hier lage sculpturen, alsof je door een rijstveld wandelt. Ze zijn op kinderhoogte en je kan je er zo gemakkelijk tot verhouden.”
Met de zeventien sculpturen in de centrale ruimte brengt Yang een re-enactment van de serie Warrior Believer Lover. Die 33 lichtgevende sculpturen toonde ze voor het eerst in 2011 in Kunsthaus Bregenz in Oostenrijk. Toen waren het antropomorfe sculpturen met als basis een kapstok, bekleed met lampen, kabels, plastieken planten en pruiken. Nu gebruikt Yang een metalen gaasstructuren waarop ze belletjes volgens regelmatige patronen heeft aangebracht. De sculpturen zijn al dan niet aangekleed met kunstbloemen en planten, pruiken of lampen. Elke sculptuur is voorzien van wielen. “Je kan ze niet verplaatsen, maar het suggereert de mogelijkheid”, duidt Yang. “De verbeelding om iets te kunnen bewegen, is soms sterker dan het ook werkelijk te doen. Eén sculptuur kan wel bewegen. Dat zie je aan de hendel. Een suppoost kan eraan draaien en dat vormt een choreografie.” Het levert een fraai samenspel op van talloze rinkelende belletjes en het licht dat er erop twinkelt.