Vorig jaar palmde Francis Alÿs het Belgische paviljoen op de Biënnale van Venetië in met The Nature of the Game, een overzicht met focus op zijn films van kinderspelen. Die tentoonstelling is nu ook in WIELS in Brussel te zien. Curator Hilde Teerlinck, in nauwe samenwerking met directeur en curator Dirk Snauwaert, toont meerdere nieuwe werken die het project aanvullen.
Francis Alÿs, Children’s Game #15: Espejos (filmstill, 4’53”), Ciudad Juárez, Mexico, 2013
In samenwerking met Félix Blume en Julien Devaux
Francis Alÿs (1959) groeide op in België als Francis De Smedt. Hij werkte oorspronkelijk als architect. In 1986 trok hij naar Mexico-Stad om te helpen bij de heropbouw na een aardbeving. Hij nam de achternaam van zijn moeder aan en begon beeldende kunst te maken. Hij woont en werkt er nog steeds. “Je zou je kunnen afvragen of Alÿs wel een Belgische kunstenaar is,” zegt Dirk Snauwaert. “Hij woont al sinds de jaren tachtig in Mexico, maar helemaal Mexicaans is hij ook niet. Hij is steeds in beweging en toont zijn werk overal ter wereld. Hij is wereldwijd gekend en geliefd, net omdat hij de combinatie tussen het schilderkunstige, het performatieve, het politieke en het poëtische blijft bewaren.”
Alÿs reist opvallend vaak naar conflictgebieden. In een recent interview verklaarde hij dat grenzen hem interesseren, en hij bijgevolg steeds vaker in en rond grens- en conflictgebieden wordt uitgenodigd om er werk te maken. Met eenvoudige poëtische gestes bevraagt Alÿs universele concepten zoals grenzen, vrijheid en de politieke structuren van de samenleving.
Tijdens een van zijn vroegste performances duwde hij een blok ijs door de straten van Mexico tot er niets van overbleef. De ondertitel van het werk Sometimes Making Something Leads to Nothing is representatief voor een groot deel van zijn oeuvre. Alÿs zoekt efemere en schijnbaar absurde situaties op. Het zijn simpele gebaren met een grote potentiële impact die zo de menselijke schaal, als individu en als samenleving, uitdagen. Zo liep hij recht op een tornado af (Tornado, 2010) en slaagde hij erin om met een groep van zo’n 800 vrijwilligers een duin enkele millimeters te verplaatsen (When Faith Moves Mountains, 2002). In 2004 liep hij met een lekkend blik groene verf door Jerusalem langs de oorspronkelijke ‘wapenstilstandlijn’ van 1947 (The Green Line). Alle films zijn overigens op zijn website te bekijken. Alÿs gelooft namelijk in het kosteloos openbaar maken van zijn kunst.
