In een schitterend geïllustreerd boek wordt de geschiedenis van foren en kermissen geduid. Foorwonder staat niet alleen stil bij het emancipatorische karakter van de kermis, maar heeft ook aandacht voor het eurocentrische wereldbeeld dat er werd geëtaleerd.
Vandaag kennen we de kermis voornamelijk als bron van vermaak, maar ooit had ze ook een belangrijk opvoedkundig karakter. Artiesten profileerden er zich als professor, en er waren innovaties te zien als elektrische verlichting, fotografie en röntgenstralen. Stedelingen en dorpelingen maakten er kennis met wilde dieren en beelden van over de hele wereld, en ook het spiritisme kende hoogdagen met goochelaars, waarzegsters en zieners. Maar ook de mens zelf stond er te kijk, zoals de rompkunstenaar of de vrouw met de baard. Foorwonder gaat in op al die dimensies van de kermis.
De Belgische en Franse kermiscultuur staat ondertussen op de Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid, opgesteld door Unesco. Veel van de onderzoekers die ervoor zorgden dat de erkenning er kwam, werkten mee aan het onderzoeksproject Science at the Fair van de Universiteit Antwerpen onder leiding van professor Nele Wynants en schreven ook mee aan dit boek. Het verschijnt naar aanleiding van de gelijknamige expo in het Huis van Alijn in Gent. Zo krijgen we makkelijk toegankelijke teksten, steunend op degelijk wetenschappelijk onderzoek uit verschillende disciplines, van kunst- en theaterwetenschap tot media- en cultuurgeschiedenis. Het enige minpunt is de overlap tussen de teksten, maar enorm storend is dit niet.
