Tal van kunstenaars hebben een tijdelijk atelier gevonden in de voormalige veeartsenijschool van de Universiteit Gent, een gebouw met architecturale kwaliteiten dat lange tijd heeft leeggestaan en door vzw Nucleo nieuw leven is ingeblazen. Hier heeft Conrad Willems een ruime werkplaats waar hij naar hartenlust zijn constructies kan opbouwen.
Conrad Willems (°1983) groeide als kind op in een flat naast het Ensorhuis in Oostende. De maskers die er hingen boezemden hem schrik in. Water en zee trekken hem nog steeds sterk aan. Als kind wou hij zeekapitein worden, de vissersboten kregen zijn volle aandacht. Rond zijn twaalfde verhuisde de familie naar een groot huis in Leffinge. School lopen bleef hij doen in Oostende waar hij de kunsthumaniora volgde aan het KTA, later omgedoopt tot Ensorinstituut. Tijdens zijn lagere school is hij een tweetal jaar intern geweest op de balletschool in Antwerpen. Hij volgde trouwens al vanaf zijn zesde balletlessen in Oostende. Die belangstelling voor dans is iets wat nog steeds speelt in zijn werk.
In 2000 was er in Gent de spraakmakende tentoonstelling Over the Edges waarbij Jan Hoet (1936-2014) soms confronterende kunst in het openbaar domein bracht. Conrad Willems was dan pas aan het einde van zijn secundair onderwijs. Hij ondernam een eendaagse actie onder de titel He edged out the opposing team by one point. “Ik had een beeldje gemaakt in plasticine, een dom mannetje, en dat op een aluminium doosje geplaatst voor het S.M.A.K. Ik heb toen geobserveerd hoe andere mensen daarnaar keken. Er stonden soms hele groepen rond en mensen die zochten in hun programmaboekje. De security is er even bij geweest om te controleren, maar ze hebben het laten staan.” Hij heeft dat werkje meegenomen naar zijn ingangsexamen bij de KASK in Gent. Daar gaven ze hem als opdracht over het werkje na te denken en over de vraag of dit nu kunst was. Hij moest in augustus terugkomen voor een gesprek en werd toegelaten.
Dat nadenken over kunst werd mee gestimuleerd door zijn moeder, een filosofe. Het werkje dient gezien te worden als een eerste letter van het alfabet en zo gaat het verder tot de kunstenaar-in-spe een volledig alfabet heeft opgebouwd waarmee hij of zij uiteindelijk aan het werk kan gaan. Het is een andere en vindingrijke manier om een boeiend leerproces te omschrijven. Kunst is onderdeel van een oeuvre.
