Een tentoonstelling over de invloed van middeleeuwse kunst op het werk van Auguste Rodin (1840-1917, boven), Constantin Meunier (1831-1905, midden) en George Minne (1866-1941, onder) is nodig. Dit aspect van het werk van deze meesters bleef grotendeels onderbelicht, maar begint de jongste jaren meer en meer aandacht te krijgen.
Auguste Rodin (1840-1917)
In 2014 maakte M Leuven, in het kader van de grote Meunier-retrospectieve van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, de tentoonstelling in M: “Meunier in Leuven” over de parallellen tussen het oeuvre van Meunier en de kunst van de middeleeuwen. Dit bleek een zeer vruchtbaar spoor en het werd duidelijk dat de relatie tussen de middeleeuwen en de revolutie in de beeldhouwkunst einde negentiende eeuw verder onderzoek verdient.
Eén van de centrale figuren in deze context was de Franse beeldhouwer Auguste Rodin. Rodin en Meunier kenden elkaar goed, zo blijkt uit hun correspondentie. Net als Meunier had Rodin een zeer goede kennis van de middeleeuwse kunst en was hij er een groot bewonderaar van. Zijn interesse blijkt uit het feit dat hij een boek schreef over de Franse kathedralen. Een derde figuur die belangrijk is in deze context, is de Gentse beeldhouwer George Minne.
Hij kende Meunier via het Brusselse artistieke milieu en had bewondering voor Rodin. Hij trok zelfs naar Parijs om er als leerling en gezel te werken in het atelier van Rodin. Deze laatste was echter van oordeel dat hij Minne niet veel meer kon bijbrengen.
