In de pas gerenoveerde Cité Miroir in Luik stelt het MAMAC een dertigtal schilderijen tentoon uit de notoire en beruchte kunstveiling van 1939 in Luzern; vermaard door de aankopen van de stad Luik, berucht door de confiscaties van modernistische kunst in Duitse musea.
Jules Pascin, Frühstück, 1923. Musée des Beaux-Arts de Liège (Bal)
De tentoonstelling van het Musée d’Art moderne et Art contemporaine toont schilderijen verkocht door het veilinghuis Theodor Fischer op 30 juni 1939, in opdracht van de nationaalsocialistische Duitse staat en georganiseerd door het Reichspropagandaministerium van Joseph Goebbels. Het idee om de veiling in Zwitserland te laten doorgaan kwam van de kunsthandelaar Karl Haberstock, die berucht werd door het roven en het verhandelen van joodse verzamelingen. Hij was ‘hofleverancier’ van onder anderen Adolf Hitler. Verbazingwekkend was dat de stad Luik beschikte over een budget van 5 miljoen BEF, omgerekend naar vandaag een bedrag van 3,3 miljoen euro, bijeengebracht door Jules Bosmant van de stad Luik, de Belgische staat en antinazi industriëlen.
De Luikse delegatie, bestaande uit schepen Auguste Buisseret, de kunstenaar en museumdirecteur Jacques Ochs en de hoofdredacteur van La Meuse Olympe Gilbart, kocht op een verrassende wijze negen schilderijen aan van de kunstenaars Pablo Picasso (1881-1973), Marc Chagall (1887-1985), Jules Pascin (1885-1930), Oskar Kokoschka (1886-1980), Paul Gauguin (1848-1903), Max Liebermann (1847-1935), Marie Laurencin (1883-1956), Franz Marc (1880-1916) en James Ensor (1860-1949). Tegelijkertijd verwierven de Brusselse en Antwerpse musea voor schone kunsten voornamelijk Duitse expressionisten, in totaal zes schilderijen van Kokoschka, Pascin, Emil Nolde (1867-1956), George Grosz (1893-1959), Lovis Corinth (1858-1925) en Karl Hofer (1878-1955). Karel Geirlandt (1919-1989), bezieler van Gentse museum van hedendaagse kunst, omschreef in 1983 de aankoop terecht als “een unieke gebeurtenis in de Belgische museumannalen.”
