OKV2019.2
De Brugse kunsthistoricus Ronald Van Belle maakte de voorbije 45 jaar ongeveer zeshonderd wrijfsels – wrijven met zwarte was op papier – van vooral gegraveerde grafmonumenten. Het is de grootse collectie wrijfprenten in België. Het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium startte vanaf 2010 met het systematisch fotograferen ervan, met de bedoeling ze via de website te ontsluiten. Gastauteur Ronald Van Belle vertelt over zijn passie voor het maken van deze bijzondere afdrukken.
Hoe het begon
Bij mijn studie van het erfgoed van de Sint-Jacobskerk in Brugge werd ik geconfronteerd met de moeilijkheid om goede foto’s van gegraveerde koperen grafplaten te maken. Ik besprak dit terloops met professor Egied I. Strubbe (1897-1970), die me wees op de mogelijkheid om via een wrijfprent de beeltenissen van koperen grafplaten of grafzerken weer te geven. Deze techniek kende al in het negentiende-eeuwse Engeland een zeker succes onder de naam brass rubbing (in het Frans ‘frottis’).
Het toeval wou dat ik kort daarop in de Sint-Salvatorkathedraal kennis maakte met een Engelsman die een koperen grafplaat aan het afwrijven was. De uitleg die hij gaf over deze techniek was doorslaggevend. De volgende vrijdag nam ik de nachtboot Oostende/Dover en vervolgens de trein naar Londen om was en papier aan te kopen in de antiekzaak van John Page-Phillips in Kensington. Page-Phillips was een van de leidinggevende figuren van de Monumental Brass Society, een Engelse vereniging die zich toelegt op de reproductie en studie van grafmonumenten gegraveerd op steen of koper.
