De textielwerken en tekeningen van Sam Druant hebben een grote aantrekkingskracht. Heftige kleuren, diverse texturen en de combinatie van tekst en beeld prikkelen de zintuigen. Voor haar eerste solotentoonstelling bij Galerie Geukens & De Vil trok Druant meteen haar stoute schoenen aan. Vreugdevolle en humoristische taferelen drukken ons met de neus op de feiten.
Sam Druant, Invitation, 2023, mixed media on paper, 41,8 x 29,7 cm (unframed). Courtesy Geukens & De Vil.
In To Hunt a Hunter, We Gather bij Galerie Geukens & De Vil brengt Sam Druant (°1998) een ode aan vrouwen, bloemen en natuur. Vaak terugkerende kleuren zijn groen en paars. “Ik gebruik veel groen, omdat ik naar bossen en natuur wil verwijzen”, vertelt ze. “Enerzijds maken bossen me bang en anderzijds hebben ze op mij een enorme aantrekkingskracht. Als ik er alleen ben, is er geen sociale controle. Dat is fijn, maar maakt me ook kwetsbaar, wat me dan weer opjaagt en angstig maakt. Ik zoek een spanning op tussen iets wat afstoot en aantrekt.”
Druant volgde textielkunst aan Luca School of the Arts. “Textiel is vaak een traag medium, maar ik heb weinig geduld dus ik had moeite met verschillende technieken.” Het is een verademing wanneer ze leert tuften aan de Universiteit van Göteborg waar ze op Erasmus is. “Tuften biedt de mogelijkheid om snel, fysiek en spontaan te werken”, ervaart Druant. “Ik kan grote bewegingen maken en het geeft vrijheid om te experimenteren. Ik schiet met een geweer op luchtdruk wol door de achterkant van een opgespannen geweven doek. Om het resultaat te zien, moet ik rondwandelen. Dat is spannend en die traagheid vind ik boeiend. Wanneer ik niet tevreden ben, kan ik de wol eruit trekken en opnieuw beginnen. Het kiezen van de kleuren en texturen trekt mij ook aan. Met naalden in verschillende diktes, lange en korte draden kan ik reliëf en textuur weergeven. Aan die gelaagdheid schenk ik veel aandacht in mijn recente werken.”
