Juanan Soria vertelt me dat we elkaar voor het eerst hebben ontmoet in Huset in Gent. In 2015 nam hij er als jonge kunstenaar deel aan het kunstenfestival Tumult in Gent. Sedertdien lopen we elkaar regelmatig tegen het lijf of kom ik kijken in zijn atelier in de voormalige Veeartsenijschool aan de Coupure.
Juanan Soria, Construcción de una imagen. Dama de Elche, 2021, olieverf op doek, 160 x 100 cm Courtesy Husk Gallery
Juanan Soria (1985) is geboren in Úbeda, een kleine stad in Andalusië. De architecturale bezienswaardigheden dateren uit de Spaanse renaissance en prijken op de werelderfgoedlijst van Unesco. De schoonheid van de stad laat de kleine Juanan niet onberoerd. Hij loopt er school en kiest in de laatste twee jaar van het middelbaar onderwijs voor de optie kunst. Dat is minder evident dan het lijkt. Hij is een goede student, zowel goed in talen als in wiskunde. Zijn grootouders waren eenvoudige boeren en zijn vader mocht niet studeren. Gelukkig staan zijn ouders ervoor open dat hij aan de universiteit van Sevilla schone kunsten studeert. De opleiding is zeer traditioneel, op achttiendeeeuwse leest geschoeid, met nadruk op metier en praktijk. Er zijn vier vakken: theorie, tekenen, schilderen en boetseren. In het vijfde jaar verkast hij naar Valencia. Hij krijgt er de gedegen theoretische basis die hij in Sevilla mist en heeft een goed contact met Chema López (1969), professor schilderkunst en promotor van zijn thesis. Dialogen en discussies met medestudenten zijn inspirerend en verrijkend. Hij sluit er vriendschap met collegakunstenaars Alex Marco (1986), Irene Grau (1986) en Javier Palacios (1985).
Zijn thesis Rostros de la masa (Gezichten van de massa) vertrekt van de geschriften van Elias Canetti (1905-1994) die met Masse und Macht een invloedrijke studie wijdde aan de massapsychologie. Soria schildert een reeks portretten van familie en vrienden over elkaar heen. Dit werk gaat over identiteit, (on) veiligheid en de overvloedige aanwezigheid van camera’s in de openbare ruimte. Tussen 2008 en 2011 fotografeert hij mensen die op een bepaalde plek binnen een bepaald tijdsbestek passeren, en schildert hen over elkaar heen.
Verder verdiept hij zich in het geloof en bezoekt tal van dorpskerken in de regio waar hij alle Maria- en Christusbeelden fotografeert om er daarna samengestelde portretten uit te puren.
